Frederik Ruysch (1638-1731) geldt nog steeds als een van de beroemdste Nederlandse anatomen uit de geschiedenis. Zijn faam dankt hij vooral aan de techniek waarmee hij lichaamsdelen tot in de kleinste vaatjes met een rode wasachtige substantie injecteerde. Van Ruysch’ anatomisch museum weten we goed hoe het was gerangschikt. Zo zette hij de visueel meest aantrekkelijke preparaten vooraan en afschrikwekkende op de achtergrond.

Veel minder weten we over de manier waarop die andere bekende Amsterdamse anatomische privéverzameling, het Museum Vrolikianum van Gerard Vrolik (1775-1859) en zijn zoon Willem (1801-1863), was ingericht. Ook over de manier waarop de collectie in de ca. 60 jaar is opgebouwd is nauwelijks iets bekend.

Pas vanaf 1902 is, aan de hand van foto’s, enigszins op te maken hoe de verzameling is geordend en gepresenteerd. Maar ze is dan al flink aangevuld met preparaten van opvolgers van vader en zoon Vrolik, zoals Lodewijk Bolk (1866-1930).

In deze lezing zal Laurens de Rooy ingaan op de manier waarop de verschillende Amsterdamse anatomische verzamelingen tentoongesteld waren, waarop hun catalogi waren ingedeeld en specifiek in geval van het Museum Vrolikianum, wat etiketten en nummering op de preparaten kunnen onthullen over mogelijke ordening of ontstaan van de verzameling.